Lucy van Kuhl: "Geschickt verpackt"

We leven in een tijd waarin de verpakking vaak belangrijker lijkt dan de inhoud: Elke gewone chocoladereep wordt door reclame tot een exclusieve smaakbeleving verheven, de conciërge krijgt in plaats van een loonsverhoging uitsluitend de titel ‘facilitymanager’ en de liefde komt niet meer zoals vroeger met de willekeurige pijl van Cupido ons leven binnen, maar op maat en op basis van algoritmen via Tinder en Parship. De Duitser Heinz Günter trekt tijdens zijn vakantie in Frankrijk plotseling een gestreept shirt en een Baskische muts aan en verwondert zich erover dat hij, ondanks de baguettes onder zijn armen, niet als Jean Pierre wordt gezien… De verpakking is nu eenmaal niet alles. Lucy van Kuhl verpakt haar inzichten in haar vijfde programma ook uiterst behendig: Absurde overpeinzingen worden gehuld in zachte pianoklanken, piepkleine randobservaties worden bekeken door een groot poëtisch vergrootglas en de somberheid van een bejaardentehuis verandert door een mantel van fantasie plotseling in een meeslepend feest voor 80-plussers. Tere melancholie ontmoet luidruchtige onzin, klassieke pianomuziek ontmoet boogie-woogie, en als u denkt dat zoiets niet bij elkaar past – dan is Lucy’s uitbundige fantasie een sterk, stralend lint waarmee ze dit alles moeiteloos bij elkaar houdt en – heel knap verpakt. Lucy van Kuhls werk „Geschickt verpackt“ is een mix van politieke maatschappijkritiek, die zowel bijtend als humoristisch is, en diepzinnige, melancholische liedjes. De kritiek wordt verpakt in de teksten, die vaak humoristisch en beeldend zijn, en in de presentaties tussen de liedjes door, zoals bijvoorbeeld in een kritiek op de „schuldenrem“ of op vooroordelen over verschillende groepen. Nenad Uskoković, een muzikale duizendpoot, begeleidt Lucy op de cello.