De Wallholländer molen, die vrij op de heuvel staat en al van verre te zien is, werd in 1870 gebouwd door boer Mölk. Casper Menke was de molenaar tot 1889, gevolgd door Friedrich Menke en Heinrich in 1935. De molen had sinds 1933 geen wieken meer en werd sindsdien aangedreven door een elektromotor.
Nadat de maalwerkzaamheden halverwege de jaren 1970 werden gestaakt, eiste de tand des tijds zijn tol aan het verlaten molengebouw. Wilde klimop en struiken omringden de stenen romp van de molen tot aan de kap en vormden een groene muur van bladeren, waardoor ergere schade aan de muren werd voorkomen en de molen in een herstelbare staat bleef. Ook de maaltechniek was nog in goede staat. Eind 1985 werd de "Verein zur Restaurierung und Erhaltung der Westhoyeler Windmühle e.V." (Vereniging voor de Restauratie en het Behoud van de Westhoyelwindmolen) opgericht, die de molen via een huurovereenkomst onder haar hoede nam. De restauratie van de molen en de financiering ervan, waaraan de deelstaat Nedersaksen, het district Osnabrück en de regionale vereniging Osnabrück genereus deelnamen, werd tot in detail gepland op basis van de oude, versleten molenonderdelen. Na enkele jaren werk werd de molen door de leden van de molenvereniging met grote inzet gerestaureerd, zodat op Pinkstermaandag 1990 de molen met draaiende molenwieken in de wind kon worden heropend.
In 1992 kon de herstelde molenaarswoning weer door de vereniging worden gebruikt. De vereniging ging toen aan de slag met de herbouw van een vakwerkbakkerij uit de directe omgeving uit 1848 op de locatie.
Hier worden met Pinksteren op de maal- en bakdagen brood en taarten gebakken, zodat de weg naar het brood levendig kan worden geïllustreerd. In het bakhuis worden op afspraak ook bakdemonstraties gegeven voor kleuterscholen, scholen en geïnteresseerde groepen volwassenen.
Nadat de maalwerkzaamheden halverwege de jaren 1970 werden gestaakt, eiste de tand des tijds zijn tol aan het verlaten molengebouw. Wilde klimop en struiken omringden de stenen romp van de molen tot aan de kap en vormden een groene muur van bladeren, waardoor ergere schade aan de muren werd voorkomen en de molen in een herstelbare staat bleef. Ook de maaltechniek was nog in goede staat. Eind 1985 werd de "Verein zur Restaurierung und Erhaltung der Westhoyeler Windmühle e.V." (Vereniging voor de Restauratie en het Behoud van de Westhoyelwindmolen) opgericht, die de molen via een huurovereenkomst onder haar hoede nam. De restauratie van de molen en de financiering ervan, waaraan de deelstaat Nedersaksen, het district Osnabrück en de regionale vereniging Osnabrück genereus deelnamen, werd tot in detail gepland op basis van de oude, versleten molenonderdelen. Na enkele jaren werk werd de molen door de leden van de molenvereniging met grote inzet gerestaureerd, zodat op Pinkstermaandag 1990 de molen met draaiende molenwieken in de wind kon worden heropend.
In 1992 kon de herstelde molenaarswoning weer door de vereniging worden gebruikt. De vereniging ging toen aan de slag met de herbouw van een vakwerkbakkerij uit de directe omgeving uit 1848 op de locatie.
Hier worden met Pinksteren op de maal- en bakdagen brood en taarten gebakken, zodat de weg naar het brood levendig kan worden geïllustreerd. In het bakhuis worden op afspraak ook bakdemonstraties gegeven voor kleuterscholen, scholen en geïnteresseerde groepen volwassenen.
Goed om te weten
Geschiktheid
voor ieder weertype
Doelgroep jongeren
Doelgroep volwassenen
Doelgroep gezinnen
Doelgroep senioren
License (master data)
Jan Petering
In de buurt
