Salzgitter - Die neue Stadt

Duizenden arbeiders werden aanvankelijk ondergebracht in snel opgezette barakkenkampen. Slechte leefruimte, grote communicatieproblemen tussen de arbeiders en fysiek zeer zwaar werk zorgden ervoor dat veel arbeiders het gebied rond Salzgitter al na een paar weken verlieten. Om deze arbeiders te behouden, werd in 1937 begonnen met de bouw van de nieuwe woonwijken. De geplande grote woonwijk "Watenstedt-Salzgitter" zou uiteindelijk een thuis worden voor meer dan 100.000 mensen.

Tot het einde van de Tweede Wereldoorlog op 10/11 april 1945 bleef Watenstedt-Salzgitter echter in alle opzichten een rommeltje. Het ontbrak aan alles. Nadat de bevolking van de stad samen met vakbonden, kerken en politieke partijen de totale ontmanteling van de Reichswerke had voorkomen, kon Salzgitter met de eerste federale fondsen weer worden opgebouwd. Er werd een modern transportnetwerk, administratieve gebouwen, scholen, ziekenhuizen en flats gebouwd en er werden nog meer industriële bedrijven opgericht.